قائم آل محمد (صلی الله علیه و آله)
بســــــــــــــــــــــــم الله الرحمن الرحیم
اگرچه خدای منّان قاتلین اباعبدالله (علیه السلام) را مهلت داد، و آنان را در همان
روز عاشورا عذاب ننمود، اما روزی می آید که خدای تعالی با آنان قصاص کند.
چه آنان که در ریختن خون عزیز فاطمه دست داشتند و چه آنانی که سکوت
نموده و با سکوت خود باعث تأیید ظالم شدند.
ابو حمزه ثمالی می گوید: " از حضرت باقر (علیه السلام) سؤال کردم: ای پسر
رسول خدا! آیا همه ی شما به حق قیام نمی کنید و آن را بپا نمیدارید؟؟ "
حضرت فرمود:" بله ". پرسیدم:" پس چرا أخرین امام قائم نامیده شد؟! "
حضرت باقر (علیه السلام) فرمود: « هنگامی که جدم حسین – درود خدا بر او –
کشته شد، ملائکه به درگاه الهی صدا به گریه و زاری بلند نمودند و گفتند: "
بارالها! آیا غافل می شوی از کسی که برگزیده ی تو و فرزند برگزیده ی تو و
بهترین خلق تو را می کشد؟! " خدای تعالی به آنان فرمود: " آرام گیرید و
ساکت شوید، به عزت و جلالم سوگند به یقین از آنان انتقام می گیرم اگرچه
پس از گذشت مدت زمانی باشد!! " سپس خدای تعالی حجاب را کنار زده و
ائمه از نسل حسین (علیه السلام) را به ملائکه نشان داد.
یکی از آنان ایستاده و مشغول نماز بود، خدای عز وجل فرمود: " بِذلِکَ القائِمُ
اَنتَقِمُ مِنهُم " به این شخصی که در حال قیام است از آنان انتقام می گیرم!!
ملائکه با دیدن آنان و وعده ی الهی مسرور و شادمان شدند [او مهدی، قائم
آل محمد (علیهم صلوات الله و سلامه) بود و از این رو قائم نامیده شد.]

« اَلسَّلامُ عَلَیکَ حینَ تَحمَدُ وَ تَستَغفِر اَلسَّلامُ عَلَیکَ حینَ تُهَلِّلُ وَ تُکَبِّر اَلسَّلامُ عَلَیکَ
حینَ تَرکَعُ وَ تَسجُدَ اَلسَّلامُ عَلَیکَ حینَ تُصَلّی وَ تَقنُت »